Strona główna

Urząd Dobroczynności Apostolskiej to Instytucja Stolicy Świętej, która ma za zadanie w imieniu Ojca Świętego okazywać pomoc charytatywną ubogim.

Praktyka okazywania pomocy ubogim istniała już w pierwszych wiekach Kościoła i należała do obowiązków Diakonów. Następnie zadanie to pełnił jeden bądź kilku członków Rodziny Papieskiej, bez szczególnej godności hierarchicznej czy prałackiej. Godności te zaczęto nadawać później. W jednej Bulli papieża Innocentego III (1198-1216) jest mowa o istniejącym już stanowisku Jałmużnika Apostolskiego.

Pierwszym, który określił zasady działalności Urzędu Dobroczynności Apostolskiej (Elemosineria Apostolica), a także obowiązki Jałmużnika Apostolskiego był Bł. Papież Grzegorz X (1271-1276). Również Papież Aleksander V w Bulli z 1409 r. przedstawił normy działalności Urzędu Dobroczynności Apostolskiej, która mogła się rozwijać dzięki szczególnej życzliwości kolejnych Biskupów Rzymu. Jałmużnik Jego Świątobliwości ma godność Arcybiskupa i należy do Rodziny Papieskiej, dzięki czemu uczestniczy we wszelkich ceremoniach liturgicznych oraz oficjalnych Audiencjach z udziałem Ojca Świętego.

Papież Leon XIII, w celu ułatwienia zebrania środków na działalność powierzoną Urzędowi Dobroczynności Apostolskiej, delegował Jałmużnika Apostolskiego, aby w Jego imieniu udzielał Apostolskiego Błogosławieństwa wyrażonego na specjalnym dyplomie z pergaminu, o którego autentyczności świadczy jego podpis oraz sucha pieczęć Urzędu.

Należy także podkreślić, że na koszt Papieskiego Błogosławieństwa składają się: materiał, przygotowanie, wysyłka oraz ofiara przeznaczona na Papieskie dzieła miłosierdzia.

Wszystkie dochody wpływające do Urzędu Dobroczynności Apostolskiej, zwłaszcza ofiary za wydawanie pergaminów z Papieskim Błogosławieństwem,  w całości przeznaczane są na działalność charytatywną wobec potrzebujących, którzy każdego dnia w swoich potrzebach zwracają się z prośbą o pomoc materialną do Następcy św. Piotra.